Hepimizin Ölüsü - Charlaine Harris

Kitap: Hepimizin Ölüzü (Sookie Stackhouse 7)
Yazar: Charlaine Harris
Basım yılı: 2011 (Türkiye)
Yayınevi: Artemiz Yayınları
Sayfa sayısı: 400

Tuhaf ve seksi garson kız Sookie Stackhouse’a kapılmamanın yolu yok. Bizi de al Sookie! Bizi de! HEPİMİZİN ÖLÜSÜ Louisianalı garson kız Sookie Stackhouse, şu sıralar potansiyel yeni sevgilisi, şekildeğiştiren Quinn ve giderek yaklaşan vampir zirvesiyle çok meşgul. New Orleans’ı sarsan fırtınada, üssü hasar gören Vampir Kraliçe Sophie-Anne kendisini devirmek isteyenlere karşı güçsüz durumda. Sookie’nin zirvedeki görevi Sophie-Anne’i desteklemek. Ancak çok geçmeden Sookie, vampir dünyasının derinliklerine çekilmeye başladığında bu görevin göründüğü kadar kolay olmadığını fark edecek.

Sookie Stackhouse serisinin 7'nci kitabının en ilgi çekici yanı Eric ve Sookie'nin ilişkisinin daha bir şekillenmeye başlamasıydı. Bu kitapların en önemli özelliği tabii ki Eric'in ortalarda dolanması ve bu bakımdan neler olacağını merak ediyorum. Ancak onun dışında söyleyecek fazla bir şeyim yok. Olaylar hep birbirini farklı şekillerde de olsa tekrar ediyormuş gibi geliyor. Tam bir şeyler durulmuş gibiyken ya bir vampir, ya da bir kurtadam etkinliği oluyor ve Sookie kendini ölümle burun buruna buluyor. Bir şekilde de diğer ana karakterlerle birlikte sıyrılıyor beladan. Yalnız kitapların en acayip yanı bazen baysalar da insanın 'n'olacak acaba?' diyerek meraklanması ve okumaya devam etmek istemesi. Bakalım bundan sonrası da tekrar mı olacak, yoksa bir şeyler değişecek mi?

Book Review: All Together Dead by Charlaine Harris

Title: All Together Dead (Sookie Stackhouse #7)
Author: Charlaine Harris
Published: May 1, 2007
Publisher: Ace
Number of Pages:323

Louisiana cocktail waitress Sookie Stackhouse has her hands full dealing with every sort of undead and paranormal creature imaginable. And after being betrayed by her longtime vampire love, Sookie must not only deal with a new man in her life-the shapeshifter Quinn-but also contend with the long-planned vampire summit.

The summit is a tense situation. The vampire queen of Louisiana is in a precarious position, her power base weakened by hurricane damage to New Orleans. And there are some vamps who would like to finish what nature started. Soon, Sookie must decide what side she'll stand with. And her choice may mean the difference between survival and all-out catastrophe.

The most interesting part of this book for me was the building of the relationship between Sookie and Eric. I'm excited to see where that goes, cos honestly, any scene with Eric in it is drool-worthy. Other than that, these books seem pretty much the same to me: as things start looking up, something goes down at a vampire or werewolf event. Sookie's always needed somewhere and seems to find herself in the middle of things. She somehow makes it through with the others. Nevertheless, Harris always leaves you wondering what's going to happen next, and that's something, no?

Yılın Ölüsü - Charlaine Harris

Tuhaf ve seksi garson kız Sookie Stackhouse’a
kapılmamanın yolu yok. Bizi de al Sookie! Bizi de!

Louisiana’lı garson Sookie Stackhouse’un pek akrabası kalmamıştı. Orleans’ın vampir Kraliçesi’nin gözdesi, uzun zamandır görüşmediği vampir kuzeni Hadley ölünce de bu yüzden çok ama çok üzüldü. Hadley her şeyini Sookie’ye bırakmıştı ama bu mirası kabul etmek büyük riskleri de beraberinde getirecekti. Bazıları Sookie’nin, kuzeninin geçmişine ve sahip olduklarına burnunu sokmasını fazla istemiyordu. Sookie’yi durdurmak için ne gerekiyorsa yapacaklardı! Onlar her kimse, çok tehlikeliydiler ve bahtsız Sookie’nin hayatı yine pamuk ipliğine bağlıydı.

Yılın Ölüsü hakkında söyleyecek pek bir şey yok aslında. Sookie'nin kuzeni, vampir Hadley ölüyor ve eşyalarını toparlamak ve gerekli işleri halletmek için Sookie'nin Louisiana'ya gitmesi gerekiyor. Gidince de görüyor ki Hadley Louisiana'daki vampir kraliçenin sevgilisiymiş. Kraliçenin evleniyor olmasını da kıskanıyormuş. Ayrıca, Sookie'nin öldürdüğü, önceden Alcide'in sevgilisi olan hatunun ailesi hala Sookie'nin peşinde neler olduğunu tamamen öğrenmek umuduyla. Veeeeee Sookie'ciğimiz kaplana dönüşen Quinn abiyle işi pişirmeye çalışıyor. Ben Quinn'e bayağı sinir oldum yalnız; özellikle her cümlesini 'babe' diye bitirmesi beynimi çiziyor resmen.

Yılın Ölüsü'nün benim için en heyecanlı kısmı kraliçe ve ismini hatırlamadığım vampirin düğünüydü. Oldukça politik bir olay olması da şaşırtıcı olmasa da ilginçti. Ancak Sookie ablamız her zamanki gibi ortalığı karıştırmakla meşgul olduğu için ben düğün olayından pek bir şey anlamadım. Hadley'nin ev sahibi, cadı olan Amelia'yı sevdim ama. Sookie'yle birlikte Bon Temps'e gidiyor olması da heyecanlandırıyor beni cadılar yine çıkacak meydana diye. Eğlenceli cadıları göremedik daha. Görelim!

Kitabın önemli olayı Sookie'de peri kanı olduğunu öğrenmemiz. İlk başta bir 'Vay be! Ne güzel!' diye heyecanlanıyor insan. Ancak Sookie yine dırdır etmeye başlayınca kanına da sana da moduna geçiyorsunuz. 'Yazık banaaa, normal erkekler düşüncelerini duyabiliyorum diye sevmiyorlar beni, vampirler de sadece kanım için beni istiyor!' Bir sus Sookie be, bir sus.

Bill'in yaptığı adiliğe girmeyeceğim bile çünkü kendisi ilgi alanıma girmiyor. Ondan beklemeyeceğim bir işler karıştırmış gerçi ama kim takar. Sookie kendisine çok sinirli ama en azından 'ayy başka kızla çıkıyor' triplerinden daha mantıklı bir hareket bu seferki.

Şimdi kraliçenin Sookie'yi ayak işlerine yollayıp yollamayacağını merak ediyorum. Yollayacak bence. Ayrıca Eric niye pırt diye bir yerlerden çıkıp sonra kayboluyor ortadan? Alcide nerelerde? Jason ve Crystal n'oldu? Niye Quinn her yerde?

İleride bunların cevabını buluruz inşallah Charlaine abla.

Book Review: Definitely Dead by Charlaine Harris

 

Sixth in the Anthony Award-winning Southern Vampire series.

Spiked with a frothy fusion of romance, mystery, and fantasy, this bestselling series sends the supernaturally gifted cocktail waitress Sookie Stackhouse to New Orleans, where she has to deal with the legacy of one of her own family and a host of potentially dangerous characters.

I seriously don't have much to say about this one. Sookie's cousin, Hadley the vampire, dies and Sookie needs to go to Louisiana to gather her things. When she gets there, it turns out Hadley was the lover of The Queen of Louisiana, and she was jealous that the queen was getting married, Also, the parents of Alcide's boyfriend that Sookie killed (I'm too lazy to even look her name up) are still after her. Oh, aaaaaaand, she's trying to get it on with the weretiger Quinn, whom I did not find attractive at all. Especially when he adds a "babe" at the end of his sentences, my brain cringes. 

The most interesting aspect of Definitely Dead for me was the vampire wedding because it's more political than anything else. Yet, since Sookie was way too busy doing her own thing, I didn't get to see as much detail as I'd wanted. Amelia the witch, Hadley's landlord was pretty cool, and I'm rather excited about her going back to Bon Temps with Sookie. We didn't get to see the fun witches yet, and I'm hoping they'll show up at some point.

The big thing of this book is that it turns out Sookie has fairy blood. First it makes one go, "Ooooh, how cool!" But then, as expected, Sookie starts bitching about it, and all the excitement fades away. Oh, poor me, I can't have normal guys because I can read their minds; I can't have supernatural guys either because they're drawn to my fairy blood. Boo-to-the-hoo. 

I'm not even going to get into what an asshole Bill's been to Sookie because I couldn't care less. It's not something I wouldn't expect from him, but then maybe I shouldn't 'cos he's supposed to be the "good guy?" I don't know. Yet, Sookie's super-pissed at him, which isn't new news, but this time she at least has a better reason than Bill trying to make her jealous by dating a different girl.

Now I'm wondering if Sookie's going to be the Queen's pet and be sent to different assignments. And what's Eric up to besides popping out just so he shows up? Where's Alcide? What's up with Jason and Crystal? Why's Quinn everywhere?

These are what I'm wondering right now.

Kitap Eleştiri: Ölüler Ölüsü - Charlaine Harris

Tuhaf ve seksi garson kız Sookie Stackhouse’a kapılmamanın yolu yok. Bizi de al Sookie! Bizi de!

Sookie’nin ağabeyi Jason bir panteradam olarak ilk dolunayını yaşayacaktı.

Ancak kasabayı sır dolu ölümlerle sarsan esrarengiz bir katilin ortaya çıkışıyla Sookie’nin halihazırdaki endişeleri yerini korkuya bıraktı. Yaklaşan dolunaya kadar katil bulunmazsa Jason tek şüpheli durumuna düşecekti. Tabii Sookie’de bu talih varken, katilin hedefi olması kaçınılmazdı.

UYARI: Serinin önceki kitaplarını okumadıysanız bu yazıda spoiler olabilir.

Sookie Stackhouse romanlarının beşincisi olan Ölüler Ölüsü heyecanlandırdı beni, ne yalan söyleyeyim. Bu kitapları yorumlarken hep kendimi tekrar ediyorum ama bir şey hala doğru: bu kitapları hem seviyorum, hem de sinir oluyorum. Sinir olmamın büyük bir kısmı Sookie yüzünden çünkü bu kendini bilmez halleri beni delirtiyor. Sevme nedenlerimse Eric başta olmak üzere diğer şahane karakterler tabii ki.

Jason'ın artık pantere dönüşüyor olması bence oldukça seksi bir değişiklik, hele ki diziyi de izliyorsanız. Ordaki Jason'ı gözünüzün önüne getirdiğiniz zaman bana hak vereceksiniz. Kimliği belirsiz birinin şekil değiştirebilenlere saldırıyor olması da oldukça heyecanlıydı. Yalnız baştan beri şüphelilerin kim olduğu oldukça açıktı ve 'lütfen bunlar olmasın' dedim kendi kendime. Onlar oldu tabii ancak oraya gelene kadarki heyecan da güzeldi. Özellikle kurt adamların daha önce görmediğimiz ritüellerine yer verilmesi oldukça hoşuma gitti.

Eric sonunda cadıların büyüsü altındayken Sookie'yle arasında olup bitenleri öğrendi. Bunları sonraki kitaplarda ona karşı kullanacağından yüzde yüz eminim ve bunu heyecanla bekliyorum. Bill geldi gitti aralarda derelerde ama ortalıkta olmaması konusunda bir şikayetim yok çünkü çok bayık buluyorum kendisini.

Tara'nın olayını tam olarak algılayamadım. Ne olduğunu anladım ama neden öyle bir şeye gerek vardı orasını kafam basmıyor işte. Sanki sadece Eric, Bill ve Sookie'nin aynı anda aynı yerde olması, Sookie'nin 'amanın ben ikisiyle de yattım bunların!' diye paniğimsi bir şeye kapılması için yapılmıştı. Bakalım o olay orada kalacak mı yoksa sonradan bir yerlerden patlayacak mı...

Alcide bir acayipti bu kitapta. Sookie'nin kız arkadaşını olmasını istiyor, aynı zamanda onun akıl okuma yeteneğini kullanmak istiyor, sonra Sookie sen eski nişanlını nasıl bu kadar çabuk unuttun diye sinirleniyor adama... Sookie bir de Alcide'nin eski nişanlısı Debbie'yi öldürdüğünü durmadan düşünüyor ama sonunda evi yanınca ona dair delillerde yanmış oluyor. Keşke öyle olmasaydı da Sookie kurt adamların karşısına çıkmaz zorunda kalsaydı diye düşündüm açıkçası. Ancak bu Alcide kıza bu kadar vurgunken kesin olmaz öyle bir şey. Sonuçta kurt adamları boşverelim ve vampirlere yoğunlaşalım lütfen Charlaine Abla. Özellikle Eric her sayfada olsun.

Book review: Dead as a Doornail by Charlaine Harris

When she is not waitressing or preoccupied with her own amorous adventures, telepath Sookie Stackhouse is tracking down a serial killer of shapeshifters. Her sleuthing is partly altruistic, but she's also trying to save her were-panther brother, Jason, who has become the chief suspect in the crime.

Sookie's got just a month, before the next full moon, to find out who wants her brother dead - and to stop the fiend! Sookie Stackhouse enjoys her life, mostly. She's a great cocktail waitress in a fun bar; she has a love life, albeit a bit complicated, and most people have come to terms with her telepathy. The problem is, Sookie wants a quiet life - but things just seem to happen to her and her friends. Now her brother Jason's eyes are starting to change: he's about to turn into a were-panther for the first time. She can deal with that, but her normal sisterly concern turns to cold fear when a sniper sets his deadly sights on the local changeling population. She afraid not just because Jason's at risk, but because his new were-brethren suspect Jason may be the shooter. Sookie has until the next full moon to find out who's behind the attacks - unless the killer decides to find her first. 

WARNING: There might be spoilers if you haven't read the previous books yet.

Dead as a Doornail, the 5th installment of the Sookie Stackhouse Novels actually was the one that got me all hyped up. I've been repeating myself a lot while reviewing these books, and it's still true: I have a love and hate relationship with these series. Most of the hate derives from Sookie and her annoying, "I don't wanna brag, but I'm the shit" sort of narrative, and the love comes from most of the rest of the characters, really. 

Jason now shifting into a panther is a super-sexy twist, and I liked getting more into the world of the rest of the shifters. The suspense of someone attacking them was rather great as well, even though it was way too obvious who was doing it, and I was hoping I had guessed wrong. Still, everything leading up to finding out who it was made an enjoyable read, especially with the werewolf rituals we never got to see before.

Eric also finally found out what happened between him and Sookie when he was under the spell of the witches, and I'm hoping -and I KNOW- he'll be using that somehow in the upcoming books. That shall most definitely be exciting to see. Bill was kind of around, but then not so much, and I honestly have nothing to complain about when it comes to Bill's absence. I've always found him quite boring. 

And then there's Tara's situation... I felt that blew over pretty quickly, and it was way too rushed. Was it just to bring Bill and Eric into the same room with Sookie so she can remember sleeping with them both? If so, it was way too unnecessary. I wonder if anything more is gonna happen on her end.

Alcide was weird in this book, and I didn't like it. He wants Sookie, and he also wants to use Sookie's "gift," and then Sookie's mad at him for not feeling anything toward his ex anymore? And she kept dwelling on having killed Debbie all through the book just to have the evidence be buried in the end. I'd like to see Sookie being brought in front of some sort of a werewolf court, but Alcide being stupidly in lust with her as he is, I doubt that will happen. All in all, I'm not a big fan of the wolves. So next time, more fairies and more vampires, please, especially Eric.

Kitap Yorum: Cadı Ölüsü - Charlaine Harris

Tuhaf ve seksi garson kız Sookie Stackhouse'a kapılmamanın yolu yok. Bizi de al Sookie! Bizi de!

İnsan her gün yol kenarında koşan yarı çıplak bir adamla karşılaşmaz ki!

Sookie Stackhouse da gaza basıp yoluna devam edemedi tabii. Zavallı çıplak adam şuurunu yitirmişti, kim olduğunu bilmiyordu. Oysa Sookie onu gayet iyi tanıyordu. Vampir Eric'ten başkası değildi. Ama çok daha iyi kalpli, daha nazik bir Eric. 

Ve daha ürkek. E, hakkı var, zira geçmişini silen artık her kimse, şimdi de canını almanın peşindeydi. Eric'in belalısını araştıran Sookie, kendini aniden cadılar, vampirler ve kurtadamlar arasında patlak veren tüyler ürpertici bir savaşın ortasında bulacaktı. Ama asıl tehlikedeki Sookie'nin kalbiydi. Hımmm! 

Şeyyy, çünkü bu yeni Eric'e karşı koyabilmek öyle her babayiğidin harcı değildi.

"Çok şık, çok havalı... Vampir Avcısı Buffy hayranları mizah gücünün, Vampir Avcısı Anita hayranlarıysa aşk ve erotizmin doğaüstülerle mücadelede faydasını iyi bilir."

-Orlondo Sentinel-

Vampir Avcısı Anita'yı okumaya sıra gelmedi henüz ama bu kitapların Buffy the Vampire Slayer'la karşılaştırılması sinir ediyor beni. Hem de onun mizah gücüyle karşılaştırıyorlar bir de utanmadan! Ayıp, ayıp. Tamam kendi çapımda sevdim bu kitapları ama Charlaine Harris Joss Whedon kadar mizah gücü olsa daha ne ister! Neyse... Kitaba gelelim.

Öncelikle herkese bu kitapları Eric Northman üzerinden değerlendirdiğimi hatırlatmam gerekiyor. Sookie ve Bill ciddi sinirimi bozuyorlar çünkü, ikisini de tokatlayasım geliyor. 4'üncü kitap olan Cadı Ölüsü ise 2 nedenden dolayı şahane: 1) Bill gitti, yok meydanda. 2) Eric her dakka meydanda! Sookie Eric'i yarı çıplak yolun ortasında koşarken buluyor bir gece (o an geçirilmesi muhtemel olan kalp krizini düşünebiliyor musunuz?!). Vampircağız hafızasını kaybetmiş, kim olduğunu falan hatırlamıyor. Sonra öğreniyoruz ki bir grup cadı vampirlerin peşinde ve bu hafıza kaybı onların işi. Sonra da Jason kayboluyor ki o da kötü oldu çünkü kitabın eğlencesini eksiltiyor resmen yokluğu.

Eric'in hafıza kaybı olayı ilk başlarda süperdi. Süt bulmuş kedi gibiydi kendisi anca sonradan farkına vardım ki biz onun 'bad boy' havalarını sevmişiz. Böyle dizde yatıp miyavlayan halleri bir yere kadar çekiliyor yani. Sookie'yi de neden istediğini hala anlayabilmiş değilim ve anlayamayacağım da herhalde. Genellikle ana karakterlere gıcık da olsam bi şekilde bir şekilde yakınlık duyabiliyorum onlara, ya da en azından dertlerini az buçuk anlayabiliyorum. Ama Sookie'yle olmadı. Çok dramatik geliyor bana, sahte geliyor. Hele ki şu günün kelimesi takvimi yok mu, sürekli oradan kelimeler kullanmaya uğraşmıyor mu? Deliriyorum resmen. Elimde olsa yırtıp atacağım o takvimi!

Bu kitapta Sam gibi başka 'shifter'larla da tanışıyoruz. Cadı olayını öğrenince de çok heyecanlandım ama hevesim kursağımda kaldı. Çok yavaş ilerledi kitap, çooook. Sonradan ne olacağını da hala merak ediyorum yalnız, bu da iyi bir şey bence. Serinin devamında neler olur bilemem ama şu anda bu kitaplarla hep bir 'love&hate' ilişkim olacakmış gibi duruyor.

Book Review: Dead to the World by Charlaine Harris

When cocktail waitress Sookie Stackhouse sees a naked man on the side of the road, she doesn't just drive on by. Turns out the poor thing hasn't a clue who he is, but Sookie does. It's Eric the vampire--but now he's a kinder, gentler Eric. And a scared Eric, because whoever took his memory now wants his life.

First of all, I'd like to remind everyone that I rate these book on Eric Northman's deliciousness and the story overall because if I take into account Sookie and Bill, it will not work. They annoy me to death. So, moving on... The 4th installment of the series, Dead to the World, was amazing because of 2 things: 1) Bill was gone. 2) Eric was around A LOT. Sookie finds Eric running around half naked on the side of the road, and he has amnesia. It turns out there are witches out to get vampires. And then, Jason disappears, which was sad 'cos he's always fun to have around...

Eric having amnesia was all cute and sweet at the beginning, but then I realized I like him because he's dangerous and has that "whatever" kinda careless attitude. Why he wants Sookie, I'll never know, and I'm okay with that. I usually manage to sympathize with the main characters, but so far that has not happened with Sookie. Yes, we all feel confident at times, and yes, we all we insecure sometimes, too, but I can't shake the feeling that all her highs and lows are way overdone. And she really needs to get rid of that god damn Word of the Day calendar. (She never does, does she? Go ahead, you can tell me; I'm already prepared for the worst)

The witches being around and the different kinds of shifters in addition to the wolves coming into the picture was rather exciting, but events themselves moved way too slowly for me. I still have a weird relationship with these books in the way that I don't hate them, I don't love them, but I don't regret reading them either. The plus side is that I am indeed curious about what will happen next, so we shall see.

P.S. Does Eric have chest hair or not? Or does it come and go?

Book Review: Club Dead by Charlaine Harris

Club Dead (Sookie Stackhouse #3) by Charlaine Harris

Things between cocktail waitress Sookie and her vampire boyfriend Bill seem to be going excellently (apart from the small matter of him being undead) until he leaves town for a while. A long while. Bill's sinister boss Eric has an idea of where to find him, whisking her off to Jackson, Mississippi to mingle with the under-underworld at Club Dead. When she finally catches up with the errant vampire, he is in big trouble and caught in an act of serious betrayal. This raises serious doubts as to whether she should save him or start sharpening a few stakes of her own ...

So... This is the third book in the Sookie Stackhouse series, and Sookie isn't getting any less annoying. But I should've already made piece with that, no? Plus, the action really does pick up, and there's definitely a lot more Eric, so I shall try not to complain too much.

In Club Dead, things are not well between Sookie and Bill. Hooooray! They should always have a fight so we don't have to read about them getting mushy together. But anyways... Things aren't well between them because Bill's keeping secrets from Sookie, and then he goes and gets himself in trouble. And who's there to help her get Bill back? There's the yummy Eric, of course, and a yummy new character, Alcide, who's a werewolf.

Now, the HBO Alcide I wasn't too crazy about because he looked too Turkish for my taste. But I unconsciously kept picturing him as I read the book, and too warm and fuzzy not to like. So far, at least. The only thing I disliked about him is how fast he starting wanting Sookie. How come every single man she meets wants her right away? I guess in Charlaine Harris's world annoying and whiny equals hot sex material. Who knows? I definitely do hope we see more of Alcide though. We cannot get rid of Sookie since she's the main character, so let's just get rid Bill and have more Alcide instead, shall we? I WISH.

Another character I'd like to see more of is Pam. She has this sick sense of humor that I'd definitely want to read a lot more about. If there's a flashback into her past or something, that'll make my day because when it comes to her, we know nearly nothing.

Toward the end, all that started happening at the gas station and ended at Sookie's house seemed a bit overdone to me, but then I realized Harris is setting up for the next book, so I guess I can forgive that.

Kulüp Ölüsü - Charlaine Harris

Biricik sevgilinizin başının belada olduğunu düşünürken, beyefendiyi bir başkasıyla,
iş üzerinde yakalasanız ne yapardınız?

Sookie Stackhouse'un sevgilisi bir vampir. İsteyerek hayatına dahil ettiği tek vampir de o. Bill. Yalnız bu aralar Bill biraz uzak. Başka bir eyalette olduğu için uzak, başka bir sebep yok! Fesat ve seksi patron Eric'inse ölümsüz çalışanını nerede bulacağına dair bir fikri elbette mevcut. Sookie’nin kendini derin yeraltı dünyasındaki Ölüler Kulübü'ne katılmak misyonuyla Jackson, Missippi'ye giderken bulmasının sebebi de bu. Ölüler Kulübü, vampir sosyetesinin en itibarlı üyelerinin hoş vakit geçirmek ve biraz da 0 grubu kan yumulmak için gittiği tehlikeli bir buluşma noktası. Sookie sonunda sevgilisine kavuştuğunda -ki, son derece ciddi bir ihanet aşamasında-Bill’i kurtarsa mı, yoksa kendi elleriyle mi haklasa, karar veremeyecek!

Sookie'nin gıcıklığının çaresi olmayan bir hastalık olduğunu kabullenmem lazım sanırım artık. Aksiyon son noktadaydı bu üçüncü kitapta, ve Bill neredeyse hiç yoktu meydanda, o yüzden çok da şikayet etmemem lazım aslında. Bu kitapta Sookie ve Bill biraz limoni. Bill kızdan gizli gizli işler yapmaya başlayınca 'ben kraliçeyim ahoy!' modundaki Sookie hanım trip atıyor, Bill de birdenbire ortalıktan kayboluyor. Sonradan anlıyoruz ki kaçırılmış tabi. Ben bir de ona ek olarak 'kim kaçırdıysa bırakmasın sakın!' dedim içimden, o ayrı. Daha sonra da kızı boş bulunca Eric'in daha bir yavşamaya başlayacağı aklıma geldi ve geri aldım düşündüğümü. Eric ya. Ah, Eric ya! Bir de yardım etti kıza Bill'i bulsun diye. Ama uyanık tabii, kendine de faydası var Bill'i bulmanın. Seviyorum bu karakteri.

Yeni tanıştığımız kurt adam karakter Alcide'i de sevdim. Dizide onu oynayan adamda çok bir Türk amca tipi var. O yüzden ıyk mıyk demiştim ama kitapta dayanamıyor, seviyor insan. Böyle sıcak mıcak bir adam kendisi. Tek gıcık yani Sookie'ye hop diye aşık olması. Cidden Charlaine Harris'in dünyasında gıcık ve mızmız hatunların çekici sanıldığını düşünmeye başladım. Ne kadar supernatural adam varsa hasta kıza, sinir olmamak elde değil! Bir tanesi de ıyyyy iğrençsin falan dese fena mı olur? Ben sevinirim kendi çapımda şahsen. Neyse... Umarım Alcide'i daha fazla görürüz. Hatta Bill'i atalım Alcide kalsın. Sookie'den kurtulma şansımız hiç yok ana karakter olduğu için ama en azından Bill'i sallasak? Gıcıklar iki yerine tek olsa?

Book Review: Living Dead in Dallas by Charlaine Harris

Living Dead in Dallas (Sookie Stackhouse #2) by Charlaine Harris
Waiting tables, sweeping floors, reading minds and solving mysteries for the undead. It's all in a day's work for Sookie...

Cocktail waitress Sookie Stackhouse is on a streak of real bad luck. First, her co-worker gets murdered and no one seems to care. Then Sookie is attacked - and poisoned - late one night by some weird and apparently mythical beast. She only survives because the local vampires roll up and graciously suck the poison from her veins (like they didn't enjoy it). But in return the blood-suckers need a favor.

Which is why Sookie ends up in Dallas, using her telepathic skills to search for a missing vampire, on the condition that her undead friends don't do anything, well, vampiric while she's there. Easier said than done. All it takes is one delicious blonde and one small mistake for things to turn deadly...

Whoa! My friend JuJu was most definitely right when she told me the books get much better after the first. Living Dead in Dallas is the second book in the Sookie Stackhouse series, and there's a lot going on, for sure. First, Sookie and Bill go off to Dallas on a "mission" because vampires seem to need Sookie's mind-reading power a lot more than I thought they would. And then they have a fight, and Sookie finds herself back home, but, of course, hell just keeps breaking loose, which is definitely something I've enjoyed a great deal.

I must admit, I'm really loving the plot. However, Sookie's annoyance level just keeps increasing. She's the worst kind of insecure girl: the one who thinks she's 'the shit' and then realizes she's not when something doesn't go her way. Her lover, Mister Vampire Bill is even more annoying, really. First, he's way too serious all the time. And when he seems to be breaking loose or if he cracks a joke, I find myself wishing he just wouldn't. Let's move onto the better characters...

ERIC. Just ERIC. I think it has a lot to do with my watching the show first and then continuing with the books. Of course, I'm picturing Alexander Skarsgård through and through and getting way too into the parts that feature Eric. If I were Sookie with Eric being all over me, I'd have dumped Bill way long ago. Anyway... I'm realizing more and more how the show is actually quite a bit different than the book, and I'm enjoying that as well. The details (except for those if Sookie's disgusting outfits and slutty thongs) are definitely much, much better. Especially Eric’s sex-party clothes toward the end of the book are to die for. I could probably go on and on about him, so I’m just going to say he’s overall luscious and leave it at that.

There are two things that really, really bugged me, though. First is the overuse of the word ‘ominous’: well, hellooooo, there are vampires, and these ones can’t go out in the sunlight and sparkle, so anything ‘ominous’ has to be a given. I might be overreacting, but I also think there is more than one word to describe different things. The second thing that really bugged me is Sookie trying to use words from her Word of the Day Calendar in daily conversation. And she actually gets all excited when she uses ‘refute’ while talking to Bill. I thought these two would be one-time things, but I’ve already read two chapters of the third book and sadly saw that ‘ominous’ and Word of the Day words continue.

* * *

Şehir Ölüsü (Güneyli Vampir Romanı 2) - Charlaine Harris

Sookie Stackhouse güzel tabii. Ama herkes beyninin peşinde!

Vampirin teki gelip Sookie'den telepatik güçlerini kullanarak bir başka kayıp vampiri bulmasını istediğinde, Sookie bu görevi yerine getirmeyi ancak tek bir şartla kabul ediyor. Kan-emiciler, insanları rahat bırakacaklarına dair kesin söz vermeli!

Barmen kızımız Sookie Stackhouse'un bu aralar şansı pek yaver gitmiyor. Önce iş arkadaşı öldürülüyor ve bu durumu görünürde kimse umursamıyor. Derken, canavar ruhlu bir yaratık tarafından zehirli bir kırbaçla kamçılanıyor. Ve tam o sırada devreye kanından zehri emmek için vampirler giriyor -sanki kan emmek işlerine gelmezmiş de kıyak çekiyorlarmış gibi!

Sookie borçlanıyor tabii. Dolayısıyla bu kan-emicilerden biri ondan iyilik isteyince de geri çeviremiyor. Aradan çok geçmeden soluğu Dallas'ta alan Sookie telepatik güçlerini kullanarak kayıp vampiri bulmaya çalışıyor. Ayrıca bu konuyla alakalı bazı insanlarla da görüşmek zorunda. Yalnız bir şartı var. Vampirler uslu duracaklarına ve bu insanlara zarar vermeyeceklerine söz vermeli. Tabii söylemesi kolay. Vampir tayfasının yoldan çıkması için gereken tek şey leziz bir sarışın ve işlerin katliam boyutu kazanmasına yarayacak minik bir hata…

Sookie Stackhouse'u bir tokatlayıversem daha mutlu insan olabilirim sanırım. Ama JuJu haklıymış, cidden ilk kitaptan sonra olaylar birdenbire hızlanıyor ve daha heyecanlı bir hal almaya başlıyor. İkinci kitap Şehir Ölüsü’nde Sookie ve Bill bir ‘vampir işi’ için Dallas’a gidiyorlar. Bir sürü acayip şey geliyor başlarına tabii. Vampirlerin Sookie’nin düşünce okuma yeteneğine bu kadar ihtiyaç duyacaklarını düşünmezdim hiç ama duyuyorlar işte. Her neyse... Dallas’ta bir kavga ediyorlar ve Sookie kendini evde buluyor. Orda da bitmiyor tabii başlarına gelenler. İyi ki de bitmiyor!

Olaylar şahane ama Sookie hala sinirimi bozuyor. Kendini bir bok zannedip de tek başına kalınca öyle olmadığını anlayan şapşallardan kendisi. Vampir Bill de bir ayrı gıcık. Tam birbirlerini bulmuşlar resmen! Bill ağabeyde de sürekli bir ciddiyet... Kendini saldığı veya espri yapmaya çalıştığı zaman da n’olur yapmasın diye yalvarırken buluyorum kendimi. O yüzden daha iyi karakterlere geçelim...

ERIC. Sadece ERIC. Bütün olay ERIC. İtiraz istemiyorum. Sanırım kitapları okumadan önce diziyi seyretmiş olmam bunda büyük rol oynuyor ama doğal olarak Eric ismini her okuduğumda Alexander Skarsgard geliyor gözümün önüne. Onun olduğu bölümleri okurken bir mest oluyorum, anlatamam. Kitapların diziden daha farklı olması da hoşuma gitti. Sookie’nin iğrenç kıyafetleri ve tangaları dışındaki detaylar çok daha iyi. Özellikle Eric’in kitabın sonuna doğru gittikleri seks partisinde giydiklerine bayıldım. Çok leziz bir adam ya, başka ne diyeyim ki?

Karanlık, vs. anlamlarına gelen ‘ominous,’ kelimesinin gereğinden fazla kullanılması sinirimi en çok bozan iki noktadan biri. Selam Charlaine’ciğim, vampir kitabı yazıyorsun. Ve bu vampirler bazıları gibi günlük güneşlik havada sokağa çıkıp da pırıl pırıl parlamıyorlar. E heralde ‘ominous’ şeyler olacak! Bir diğer sinir nokta da Sookie hanımın ‘Günün Kelimesi Takvimi.’ Bill ağabeye ‘refute’ kelimesini satınca nasıl da seviniyor anlatamam. Yazık. Ezik. Üçüncü kitabın ilk iki bölümünü de bugün okudum ve gördüm ki bu ‘ominous’ ve ‘Günün Kelimesi Takvimi’ olayları devam ediyor. Ne yapalım... Kader.

It's Monday; what are you reading? (4)

I suck at weekly book memes, don't I? At least I remembered this one this week.

It’s Monday! What Are You Reading, is hosted at One Persons Journey Through a World of Books, and it's where bloggers gather to share what we have read this past week and what we plan to read this week.  It is a great way to network with other bloggers, see some wonderful blogs, and put new titles on your reading list.

This week I'm reading Living Dead in Dallas (Sookie Stackhouse #2) by Charlaine Harris.

Waiting tables, sweeping floors, reading minds and solving mysteries for the undead. It's all in a day's work for Sookie...

Cocktail waitress Sookie Stackhouse is on a streak of real bad luck. First, her co-worker gets murdered and no one seems to care. Then Sookie is attacked - and poisoned - late one night by some weird and apparently mythical beast. She only survives because the local vampires roll up and graciously suck the poison from her veins (like they didn't enjoy it). But in return the blood-suckers need a favor.

Which is why Sookie ends up in Dallas, using her telepathic skills to search for a missing vampire, on the condition that her undead friends don't do anything, well, vampiric while she's there. Easier said than done. All it takes is one delicious blonde and one small mistake for things to turn deadly...

 Sookie Stackhouse güzel tabii. Ama herkes beyninin peşinde!

Vampirin teki gelip Sookie'den telepatik güçlerini kullanarak bir başka kayıp vampiri bulmasını istediğinde, Sookie bu görevi yerine getirmeyi ancak tek bir şartla kabul ediyor. Kan-emiciler, insanları rahat bırakacaklarına dair kesin söz vermeli!

Barmen kızımız Sookie Stackhouse'un bu aralar şansı pek yaver gitmiyor. Önce iş arkadaşı öldürülüyor ve bu durumu görünürde kimse umursamıyor. Derken, canavar ruhlu bir yaratık tarafından zehirli bir kırbaçla kamçılanıyor. Ve tam o sırada devreye kanından zehri emmek için vampirler giriyor -sanki kan emmek işlerine gelmezmiş de kıyak çekiyorlarmış gibi!

Sookie borçlanıyor tabii. Dolayısıyla bu kan-emicilerden biri ondan iyilik isteyince de geri çeviremiyor. Aradan çok geçmeden soluğu Dallas'ta alan Sookie telepatik güçlerini kullanarak kayıp vampiri bulmaya çalışıyor. Ayrıca bu konuyla alakalı bazı insanlarla da görüşmek zorunda. Yalnız bir şartı var. Vampirler uslu duracaklarına ve bu insanlara zarar vermeyeceklerine söz vermeli. Tabii söylemesi kolay. Vampir tayfasının yoldan çıkması için gereken tek şey leziz bir sarışın ve işlerin katliam boyutu kazanmasına yarayacak minik bir hata…

'Charlaine Harris'in hayali ve yaratıcı dünyasına bayılıyorum!'
-Christine Feehan

'Anita Blake hayranları Sookie Stackhouse'u pamuklara sarmalı.'
-Publishers Weekly 'Leziz.' -Denver Post

'Charlaine Harris oyuncu bir edayla değişik türleri bir araya getirip kendi parlak kreasyonunu yaratıyor.' -Rocky Mountain News

'Charlaine Harris, eşsiz bir perspektiften bakarak hayata hem korku hem de espri katıyor.' -Tanya Huff

Book Review: Dead Until Dark by Charlaine Harris

Sookie Stackhouse is just a small-time cocktail waitress in small-town Louisiana. Until the vampire of her dreams walks into her life-and one of her coworkers checks out....

Maybe having a vampire for a boyfriend isn't such a bright idea.

A fun, fast, funny, and wonderfully intriguing blend of vampire and mystery that's hard to put down, and should not be missed. (Susan Sizemore)

Praise for Charlaine Harris:

Harris writes neatly and with assurance. (New York Times Book Review)

An author of rare talents. (Publishers Weekly)

 

I've read some irritating vampire stories in my time, and I must admit this doesn't even come near them. Except for one thing: Sookie Stackhouse.

This is my second time reading this first book of the series. When I first read it, the show hadn't even come out yet. I decided I did not want to read more because Sookie really irritated me. Second time around, she's still more irritating than ever, but with one of my best friends' assurance that the books get better, I went ahead and already started the second. But to stay on point....

I "kind of" understand how Sookie can be so immature even though she's 25. Because of her "disability, or gift, whatever you want to call it," she hasn't had many experiences. What I don't understand is how she falls in love pretty much right away and feels all confident and on top of the world all of a sudden. She's even kinda snobbish, too. I felt like she looks down on people, and I certainly do not like that. Also, I feel like she LOVED the fact that she was a weirdo right from the beginning, even though she wanted us to think she was feeling bad about it. Maybe it's her desperate need for approval, I'm not sure, but a lot of times I found myself wanting to punch some sense into her face.

The other characters are way more interesting, especially Jason, Eric (!), Lafayette, Arlene and Sam. I really, really like Sam. I hope we get to see lot more of them in the following books-- well, having started the second book, I know we won't see one if them, but I'm not giving away who just in case.

The plot is rather exciting, so I don't have anything negative to say for that. I don't know anything about Louisiana or New Orleans, so I can't comment on that either. I guess my biggest problem with the book is that I feel like I have Sookie's disability, but I can't seem to put up my guard and shut her up. 

* * *

Belki de sevgilinizin bir vampir olması o kadar da şahane bir şey değildir...

'Komik, hızlı tempolu, eğlenceli ve müthiş merak uyandıran bir vampir ve aşk romanı; elinizden bırakamayacaksınız, sakın kaçırmayın.'
-Susan Sizemore

Sookie Stackhouse, Louisina'nın ufak bir kasabasında, kendi halinde bir bar garsonu. Sessiz, sakin, etliye sütlüye karışmaz ve öyle çok sık dışarı çıkmaz. Güzel olmadığından değil. Güzel bir kız. Sadece, Sookie bir çeşit 'beceriksizliğe' sahip. İnsanların zihnini okuyabiliyor. Bu yüzden de erkekler tarafından pek tercih edilmiyor, diyelim. Bir gün Bill ile tanışıyor, uzun boylu, yakışıklı, esmer -üstelik Sookie adamın aklından geçen tek kelimeyi bile duymuyor. Bill, Sookie'nin hayatı boyunca beklediği erkek...

Fakat Bill'in de kendine has bir 'beceriksizliği' var. O bir vampir, hem de kötü şöhretlisinden. Ciddi anlamda tüyleri diken diken eden bir grupla takılıyor ve hepsi de -ne sürprizdir ki- potansiyel katil. Üstüne üstlük, Sookie'nin iş arkadaşlarından biri öldürülünce, Sookie sıranın kendisinde olduğunu düşünmeye başlıyor.

'Charlaine Harris temiz ve okuru ikna ederek yazıyor.'
-The New York Times Kitap Eki

'Nadir rastlanan yeteneklere sahip bir yazar.'
-Publishers Weekly

 

Sookie niye bu kadar gıcık olmak zorunda ki?

Bu kitabı ikinci okuyuşum. İlk seferinde şans eseri alıp okumuştum. Remzi Kitabevi'nde İngilizce vampir romanı görünce direk üstüne atlamıştım açıkçası. Okuduktan sonra da direk sallamıştım çünkü hem anlatıcı hem de ana kahraman olan Sookie'ye sinir olmuştum. Bir arkadaşımın kendinden emin ısrarlarıyla tekrar başladım seriyi okumaya ama bakalım sonu nasıl gelecek...

Sookie 25 yaşında olmasına rağmen hiç de o kadar olgunlaşamamış. Tamam, 'özürü' yüzünden pek birşey yaşayamamış olmasına bağlayabiliyorum bunu ama o zaman Bill'le tanışır tanışmaz patlayan kendine güven, kendini beğenmişlik nerden geliyor? Birden herkese tepeden bakmaya başlamalar, 'o ne anlar ki?' tarzı tavırlar... Vallahi sevmedim hiç. Özürü konusunda kötü hissediyormuş gibiydi kitabın başında, Vampir Bill'le tanışmadan önce. Ama sonradan farkediyor ki insan yokmuş öyle birşey, bizi kandırıyormuş resmen! Belki de sürekli başkaları tarafından onaylanmaya aç olduğunu hissettiğim içindir, bilmiyorum, ama çoğu zaman suratına tokatı yapıştırmak istiyorum.

Jason, Eric, Lafayette, Arlene ve Sam gibi karakterler daha ilginç. Sam'e daha bir bayılıyorum sanki hatta. Bunlardan birini ikinci kitapta göremeyeceğiz (bakın spoiler vermiyorum) ama umarım diğerleri hem daha çok hem de daha ayrıntılı bir şekilde karşımıza çıkıyordur.

Olaylar bayağı akıcı ve merak uyandırıyor. Bu yüzden onlara diyecek bir lafım yok. Kitapla ilgili en büyük sorunum, okurken Sookie'nin özürüne sahipmişim gibi hissetmem. Yalnız ne yazık ki ben, kitapları okumaya devam etmek istedğim için, onun gibi kalkanımı kaldırıp sesini kesmesini sağlayamıyorum.