Çok sevdiğim yazarlardan Neil Gaiman'ın kaleme aldığı Fortunately, the Milk (Çok şükür ki süt vardı) uzun zamandır okuduğum en sevimli hikayelerden biriydi. Konu çok basit aslında: iki kardeşin annesi, konferansa gittiği için onları babalarıyla bırakıyor. Sabah kahvaltıda süt kalmadığını gören baba, evde (çizimlere bakarsanız Neil yani) markete süt almaya gidiyor. İki kardeş bekliyor, bekliyor, bekliyor... Baba da yok, süt de. Babaları eve dönünce ise onu "neden bu kadar geç kaldın?" diye sorguya çekiyorlar. İşte asıl macera o zaman başlıyor...
Showing posts with label neil gaiman yorum. Show all posts
Showing posts with label neil gaiman yorum. Show all posts
Yorum: The Ocean at the End of the Lane - Neil Gaiman
7.13.2013
Bu yazıyı kitabı bitirdikten 20 dakika sonra yazıyorum. 20 dakikadır ağlıyorum ve gözyaşlarımı durduramıyorum. Ağlamam kitap bittiği için değil yalnız; her güzel şey elbet bitiyor sonuçta. Gaiman, bana kelimeleri, hikayeleri, kitapları neden sevdiğimi tekrar hatırlattığı için ağlıyorum. Küçümser bir tavırla "içindeki çocuğa fazla sarılıyorsun" diyenler için, bu dünyaları keşfedemedikleri için ağlıyorum. Bundan sonra daha da sıkı sarılacağım içimdeki küçük kıza...
Subscribe to:
Posts (Atom)
Blog Design by Nudge Media Design | Powered by Blogger

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Header'ımı sevgili kardeşim Jaffar yaptı.




















