Gençlik kitaplarıyla olan aşk-nefret ilişkimi hepiniz biliyorsunuzdur artık; bu konuda yeterinde kafanızı şişirdiğimi düşünüyorum. Ama ne olur, ne olmaz bir kez daha hatırlatayım: Young Adult (YA) türüyle ilgili en büyük problemim hikayelerin birbirine çok benzemesi ve anlatımın aşırı basit olması. Özellikle Alacakaranlık'ın patlamasının ardından da vampirler, kurtadamlarla ilgili gençlik kitaplarının sayısı giderek artıyor. Bu tip konuları çok sevmeme rağmen bir yerden sonra bayıyor insan.
Wildthorn özellikle değişik konusuyla ilgimi çekmişti. Kitap, Viktoria zamanında geçiyor. 17 yaşındaki Louisa Cosgrove bir ailenin yanında çalışmaya gittiğini zannederek yola çıkıyor ve kendisini Wildthorn isimli akıl hastanesinde buluyor. Kitabın ilk kısmında yazarın geçmişe döndüğü bölümler sayesinde Louisa'nın ailesini tanıyor, aslen deli olup olmadığını, neden akıl hastanesine yollandığını görüyoruz.
Kitabın en sevdiğim yanı çoğu YA kitabı gibi yalnızca gençlik problemlerine ve aşk-meşk olaylarına odaklanmamasıydı. Toplumun kadınlara bakış açısıyla ilgili çok çarpıcı bir hikaye aslında. Aslında deli olmayan, sırf toplumun kendilerine sormadan, onlar için belirlediği davranışların dışına çıktılar diye akıl hastanesine kapatılan pek çok kadın var. Wildthorn da kendini bu halde bulan genç bir kızın, onu buraya getiren olayların, onu oraya koyanların cahiliyetinin, hastanede çektiği işkencenin ve sonunda kaçmayı başarmasının öyküsü.
Yazar Jane Eaglandi Against Therapy isimli kitapta okuduğu, gerçek bir olaydan ilham almış zaten.
Wildthorn'un hikayesi ve anlatımı gayet güzel; akıp gidiyor kitap. Ben biraz sıkıldım okurken çünkü önceden yukarıda kapağını gördüğünüz,
Women of the Asylum: Voices from Behind the Walls, 1840-1945 isimli kitabı okumuştum. Non-fiction sevenler ve bu konulara meraklı olanlara şiddetle tavsiye ederim. İçinde deli olmadıkları halde zorla akıl hastanesine kapatılmış 25 kadının kendi ağızlarından anlattıkları gerçek hikayeleri var. Ben istemem, fiction olsun derseniz de
Wilthorn tam size göre.
