Çok sevdiğim yazarlardan Neil Gaiman'ın kaleme aldığı Fortunately, the Milk (Çok şükür ki süt vardı) uzun zamandır okuduğum en sevimli hikayelerden biriydi. Konu çok basit aslında: iki kardeşin annesi, konferansa gittiği için onları babalarıyla bırakıyor. Sabah kahvaltıda süt kalmadığını gören baba, evde (çizimlere bakarsanız Neil yani) markete süt almaya gidiyor. İki kardeş bekliyor, bekliyor, bekliyor... Baba da yok, süt de. Babaları eve dönünce ise onu "neden bu kadar geç kaldın?" diye sorguya çekiyorlar. İşte asıl macera o zaman başlıyor...
